Havacılık aşkının tarihini araştırırken, içinde barındırdığı gizemli hikâyeleri de anımsamadan edemiyoruz. Kabul edelim! Ağırlığı 40 ile 500 ton arasında değişen o koca metal yığının nasıl uçtuğu, sektörde yıllarını vermiş kişiler için bile hâlâ başlı başına bir gizemdir. Peki ya, bilim adamlarının halen hiçbir açıklama getiremediği Bermuda Şeytan Üçgeni?

Herkesin en az bir kez duyduğu Bermuda Üçgeni, ya da daha fazla ilgi uyandırmak için konmuş adıyla “Bermuda Şeytan Üçgeni”, gizemini çok uzun yıllardır koruyor.

Görünüşte Atlantik Okyanusu’nun en güzel köşelerinden birisi olan bu bölge; insan hatası, meteoroloji, doğal etkenler gibi sıradan açıklamalarla açıklanamayacak kadar sık gerçekleşen kaybolma olayları nedeniyle tatsız bir üne sahip.

Bahama Adaları’nın küçücük bir kısmı hariç tamamıyla deniz üzerinde bulunan bu bölgenin havacılıkla ne ilgisi olabilir diye düşünülebilir. Bilmeyenler için hatırlatalım: Bu üçgenin bir ucu Puerto Rico, bir ucu Miami ve bir ucu da Bermuda’ da yer alıyor. Aslında olayların gerçekleştiği noktalar incelendiğinde, üçgen değil, şekilsiz bir bölge ortaya çıkıyor. Ancak işin önemli kısmı, ya da asıl gizemi üçgen ya da beşgen bir görünümle ilgili değil! Bu bölgede, yolcu uçaklarından savaş uçaklarına, tek motorlu özel uçaklardan devasa B52 jet bombardıman uçaklarına kadar pek çok uçak, bir tahmin yürütmeye yarayacak tek bir iz bile bırakmadan yitip gitti.

Elbette bir sürü kuram geliştirildi ama bunlar tamamen varsayımlardan ibaretti. Denizin altından kabaran metan kabarcıklarından ani patlayan tropik kasırgalara, hatta “uzaylılar adam kaçırıyor” hikayelerine kadar pek çok efsane üretildi. Hiç birisi olayları açıklamaya yetmedi. Orada yiten uçaklara ve içlerindeki talihsiz insanlara ne olduğu ile ilgili kesin hiçbir bilgi yok. Muhtemelen bu noktada, sözün herkesin bildiği ünlü Grumman Avenger eğitim filosuna, ya da herkesin bildiği adıyla “Uçuş 19” olayına getirileceğini düşünüyorsunuz ve “aman bu konu da yetti artık” diyorsunuz. Ama yanıldınız…

Yan sayfada, bu üçgende kaybolan ve hiçbir şekilde iz bırakmayan, ama zmanında gazetelere manşet olsa bile “Uçuş 19” kadar ünlü olamamış uçaklardan kısa bir liste aşağıda yer alıyor. Dikkat edin, özel pırpırlardan değil, yolculu veya devasa nakliye ve askeri uçaklardan söz ediyoruz!

• 05 Aralık 1945: 13 kişilik ekibiyle Martin Mariner deniz uçağı.
• 03 Temmuz 1947: Yedi kişilik ekibiyle C54 ya da sivil adıyla DC 4.
• 30 Ocak 1948: Beş kişilik ekip ve 24 yolcusu ile İngiliz Havayolları’na ait Avro Tudor. Bu uçakta İngiliz Hava Kuvvetleri komutanı Hava Mareşal Arthur Coningham da kaybolmuştu.
• 28 Aralık 1948: Dört kişilik ekip ve 27 yolcusuyla charter DC 3 ya da askeri adıyla C47 Dakota.
• 17 Ocak 1949: Yine İngiliz Havayolları’na ait bir Avro Tudor, dört kişilik ekip ve 15 yolcusuyla yitip gitti.
• 09 Kasım 1954: Beş kişilik ekip ve 37 asker yolcusuyla askeri Super Lockheed Constellation.
• 15 Ekim 1962: Tatbikat görevinden dönen devasa B52, sekiz motorlu jet bombardıman uçağı.
• 28 Ağustos 1963: Bermuda yakınlarındaki bir devriye filosuna yakıt ikmali yaptıktan sonra üslerine dönen iki adet KC 135 tanker uçağı. B707’in askeri tanker versiyonudur ve bizim hava kuvvetlerimiz ve ABD tarafından hala kullanılan bir uçaktır.
Liste uzayıp gidiyor. Genelde şiddetli hava olaylarında kaybolmasına ya da düşmesine pek de fazla şaşılmayan Piper, Beechcraft, Cessna gibi küçük pırpırların arasında yukarıda daha sayılmamış örnekleri de yer alan dev uçaklar ve hatta F4 Phantom, A6 gibi savaş jetlerinin de yer aldığını bilmek doğrusu şaşırtıcı. Kayda geçmiş vakaların arasında ABD’ne kaçak mallar, uyuşturucu veya kaçak göçmen sokmaya çalışan, kayda geçmeden gizlice uçan uçaklar yok. Onların sayısı bilinmiyor bile. Ama kayda geçen kayıp uçak sayısı gerçekten dikkat çekici ve insana “Acaba?” dedirtecek düzeyde. 57 yılda toplam 125 kayıp! Özetle, yılda ortalama ikinin üzerinde uçak ve toplam 458 kişiden bir daha asla haber alınamadı.

Bu arada küçük ve kafaları daha da karıştıran bir detayı da atlamamak gerekiyor: Bu uçakların yaklaşık yüzde 99’u, ya telsizle “her şey yolunda” dedikten ya da kule kendilerine “inişe serbestsiniz” dedikten kısa bir süre sonra yok olup gitti.

Gizemi katmerleştiren bir detayı daha hesaba katmadan olmaz: Olayların neredeyse tamamı, “tropik cennet” denen bölgenin şanına yaraşır derecede iyi hava şartları sırasında meydana geldi.

Adını siz koyun artık, metan gazı mı yoksa işi gücü olmayan, bize uzun kulaklı şakası yapmak isteyen neşeli uzaylılar mı?

İster tabiatın, isterse de uzaylıların şakası olsun; hoşumuza gitmediği kesin!