|
|
 Hazırlayan : ALTUĞ KORALTAN - CIA, CFE İKİ ŞİRKET BİR GERÇEK – YÖNETİM VE KONTROL Dimitris bir iş bulduğu için çok sevinçliydi. Ayın ilk iş günü, saat 09.00’da, heyecanla kapıdan içeri girdi. Güler yüzlü resepsiyon görevlisi tarafından karşılandı ve CEO’nun kendisini beklediği belirtildi. Refakat eşliğinde odaya girdiğinde, CEO yerinden kalktı ve güçlü bir şekilde elini sıktı. Son derece güler yüzlü ve kibardı. Kendisini aile içinde görmekten mutlu olduğunu söyledi ve başarı dileyerek çalışacağı birime yönlendirdi. Şirketin etik değerlerini, insan kaynakları uygulamalarını ve genel bilgileri içeren CEO imzalı şirket rehberi, masasında onu bekliyordu. Üzerinde, CEO’nun cep telefonu yazıyordu. Şirkette herkesin bu şekilde karşılanıyor olduğunu öğrendi. Her çalışanın doğum günü kutlanıyor, her sene yılbaşı partisi veriliyor, davetiyeler bizzat CEO imzalı gönderiliyordu. Çocukları üniversiteye başlayan çalışanlara bir bilgisayar hediye ediliyordu. Çalışanlar için ortak tatiller organize ediliyor, bilgi ve fikir paylaşımı teşvik ediliyordu. Her çalışana kariyer imkanı sağlanıyordu. Şirketin 21 şubesinin neredeyse üçte biri eski çalışanlardı. Robert uzun süre sonra büyük bir iş merkezinde iş bulmuştu. Çalışacağı katı ve birimin yerini bilmiyordu, resepsiyon görevlisi de çok meşgul olduğundan gelişigüzel bir tarif verdi. Robert odayı sorarak buldu. Bölüm yöneticisi kısa bir görüşmeden sonra yapacağı işleri anlattı ve kendi işine döndü. Henüz yemek kartı eline ulaşmadığı için cebinden ödeyerek yemeğini yedi. Basit kırtasiye ihtiyaçlarını dahi güçlükle giderebildi. Henüz bir bilgisayarı da yoktu. Üst yöneticilerin odalarına giriş, binanın farklı bir tarafındaydı. Çok soğuk ve sert bir iklimin hakim olduğu bu şehirde yılın büyük bölümü kar ve buz eksik olmuyordu. Üst yöneticiler araçlarını kapalı otoparka, diğer çalışanlar ise ücret ödeyerek açık otoparka park edebiliyordu. Statü farklılıkarı çok belirgindi. Şirketin satış, pazarlama ve ürün geliştirme birimleri şehrin bir yakasında, operasyon, muhasebe ve idari işler birimleri diğer yakasındaki binalarda faaliyet gösteriyordu. Yönetim kurulu üyeleri ise bambaşka şehirlerdeydi. Bu nedenle Ar-Ge ile pazarlama, satış ile operasyon arasında oldukça zayıf bir iletişim vardı. Çalışanlar şirket başarılarından pek etkilenmiyor, kendilerine bu başarıdan pay çıkarmıyordu. Zaten fikirleri de pek sorulmuyordu. VAROLUŞ NEDENİ VE İNSAN Şirketlerin varoluş sebepleri kâr etmektir. Varlıklarını sürekli kılabilecek bir ufka (vizyon), varlık sebeplerini doğru algılamaya (misyon) ve bunları gerçekleştirebilmek için doğru ve uzun vadeli planlara (strateji) ihtiyaçları vardır. Stratejiler uygulamaya konulduğunda karşılaşılan engelleri aşabilmek için de taktiklere… Ama tüm bunları yapabilmek için vazgeçilmez tek unsur insandır. Stratejileri yapan da uygulayan da, teknolojiyi yaratan da kullanan da insan olduğuna göre insana yatırım yapan, onların ihtiyaçlarını anlayıp motive edebilen kuruluşlar rakiplerine üstünlük sağlayacaktır. Her bir birey diğerinden hem fiziksel hem ruhsal hem de beceri açısından farklıdır. Dolayısı ile onları motive eden şey de birbirinin aynı olmayacaktır. Şirketlerin, çalışanlarının farklılıklarını algılaması ve onlar için farklı yaklaşımlar geliştirmesi oldukça önemlidir. Şirket çıkarları ve hedefleriyle çalışanların hedef ve çıkarlarının birbirine yakın olması, verimlilik ve kârlılığı artıracaktır. Yalnızca şirket ile çalışan arasında değil, çalışanların kendi aralarındaki iletişim, yeni fikirlerin doğmasına (sinerji) ve şirketin daha başarılı olmasına olanak sağlayacaktır. İnsana değer vermeyen, yönetim bilimini hiçe sayan, uzun vadeli stratejileri olmayan ve bunları başta çalışanları olmak üzere paydaşları ile paylaşmayan şirketlerin kalıcı olmaları oldukça zordur. http://en.wikipedia.org/wiki/Comverse_Technology http://www.youtube.com/watch?v=ByPXxLH9QaU 
|
İçindekiler
 ETIKETLER:
|
| risk | sirket | kontrol | yonetim |