DİJİTAL FOTOĞRAF EMEĞİN DEĞERİNİ DÜŞÜRDÜ

1994 yılında Mimar Sinan Üniversitesi Fotoğraf Bölümü'nü bitiren Misisoğlu, küçük çapta karma sergilere katılmış; iFSAK Karma Sergisi (1995), Mimar Sinan Üniversitesi Deneysel Fotoğraf Sergileri... TC Devlet Demiryolları'nın açtığı yarışmada dereceye giren iki fotoğrafı Türkiye genelinde sergilenmiş. "Üniversite bitirme tezim demiryollarıydı. iki sene trenlerle raylarla haşır neşir olmuştum" diye anlatıyor. 1996'da izmir'e yerleşmiş. 2006 yılına kadar profesyonel reklam fotoğrafçılığı yapmış. Son yıllarda izmir'de daha çok mermer çekimleri ve gıda fotoğrafçılığı yaptığını söyleyen Rafi Bey sektör değiştirmesini şöyle özetliyor: "Aslında Türkiye'de tanıtım fotoğrafçılığı konusunda pek branşlaşma yok. Bu bir bakıma iyi çünkü herşeyi çekiyorsunuz, bir bakıma da kötü çünkü bir konuda uzmanlaşamıyorsunuz. Zaman içinde dijital fotoğrafçılığın yayılmasıyla emeğin değeri düştü, ben de sektörümü değiştirmek zorunda kaldım. Havacılık çok farklı sektör ama çocukluktan beri sevdiğim bir konu.

Bina Yönetim Sistemi bölümünde, otoparktan, yolcu köprüleri ve aprona kadar tüm binanın teknik kontrolünü gerçekleştiriyoruz. Tüm arızalar, şikayetler network ağı üzerinden bize geliyor. Bizler bunu değerlendirip ilgili birimlere aktarıyoruz. Ve sonuçlandırılmasını takip ediyoruz."

EGE’DE HAYAT VAR!

"Fotoğraflarla izmir" sergisi Rafi Misisoğlu'nun TAV'da katıldığı ilk fotoğraf sergisi. Ama uzun süredir diğer fotoğraf gönüllüleriyle böyle bir sergi düşlediklerini söylüyor. Sergiye nasıl hazırlandığını ise şöyle anlatıyor: "Ege'de hayat var!, demek istedik. Artık görsel öğelerin önemi arttı. insanlar okumaktan ziyade görmek istiyorlar. Ege'nin ruhunu fotoğraflara katabilmeye çalıştık. Çok fazla kartpostalvari fotoğraflar olsun istemedik. Mesela ben bahçede yetiştirdiğim zeytin ağacından bir zeytini fotoğrafladım. Bence o zeytin tek başına Ege'dir."

FOTOĞRAF CENNETİ TÜRKİYE

Türkiye'nin bir fotoğraf cenneti olduğunu söyleyen Misisoğlu, fırsat buldukça Türkiye'yi gezip fotoğraf çekiyor. En son Adana, Halep, Antakya ve çevresini gezmiş. Dijital fotoğraf makinesini yanından ayırmıyor. Ama göz ağrısı Leica. Yine de stüdyolardaki körüklü fotoğraf makinalarının verdiği zevki hiçbirinin veremediğini söylüyor. Son tahlilde önemli olanın makine değil arkasındaki göz olduğunu da teslim ediyor. 1986 yılında MSÜ 1. sınıftayken hocasının "Fotoğraf makinası çatal bıçaktır, siz asıl yemeği yiyeceksiniz" sözünü unutmuyor. En sevdiği fotoğrafçıları sorduğumuzda aklına ilk gelen isimler ise: Ansel Adams, Yılmaz Kaini, Ara Güler ve Garbis Özatay.